Op naar Zuid-Amerika en Afrika!
Er is een aantal vragen
die iedereen inmiddels al een keer aan ons heeft gesteld: "Hebben
jullie er zin in?" Ons antwoord is steevast: "Nou en of!"
De tweede vraag luidt meestal: "Wanneer vertrekken jullie nu
precies?" Daar kunnen we heel kort over zijn: 1 mei vijf voor
twaalf." "Is dat 's middags of 's avonds?" 1 mei 23.55
uur vlucht KL 753. De laatste vraag is: "Waar gaan jullie eigenlijk
naar toe?" En nog een, niet onbelangrijke, vraag. "Waar slapen
jullie dan?" Waarop we antwoordden: "In goedkope
kakkerlakhotels." Een bed en af en toe een douche moet immers
voldoende zijn.
Onze reis begint in Equador. Vervolgens zuidwaarts naar Peru, Bolivia.
Door Brazilië naar Suriname. Op 29 september vliegen we van Sao Paulo,
via Johannesburg, naar Mauritius. Daarna nog Tanzania, Malawi en Kenia.
We sluiten het jaar af in Ghana. Een aantal vliegreizen is vastgelegd,
maar kunnen kostenloos worden veranderd. We zullen ter plekke bekijken
via welke route we onze bestemmingen gaan bereiken.
We zijn een jaar geleden begonnen met de voorbereidingen voor deze reis.
Eerst hebben we uitgezocht waar we naar toe willen. Na wat speurwerk op
internet en het bekijken van een aantal documentaires op National
Geographic Channel kozen we voor Zuid-Amerika en Afrika. Een
wereldticket (een jaar geldig) moet ons naar de twee werelddelen brengen.
Om de reis te kunnen bekostigen hebben we flink gespaard en ons huis in
Almere verhuurd. We zijn sinds twee weken uit ons huis verbannen en
leven hier en daar en overal en nergens. Wat dus eigenlijk gewoon
betekent dat we bij ouders, schoonouders broers en vriendinnen
overnachten.
Ellen heeft haar baan opgezegd en ik moet me op 12 mei 2003 weer melden.
Ik heb er wel even voor moeten praten, maar heb nu de zekerheid dat ik
aan de slag kan bij mijn oude werkgever. Ellen geniet van een totale
vrijheid en gaat na de reis op zoek naar een nieuwe baan.
Verder hebben we natuurlijk de nodige inentingen gehad en ook een
apotheek bezocht om de eventuele noodzakelijke medicijnen in te slaan.
Een EHBO-cursus heeft ons nog de fijne kneepjes van het mensen redden
geleerd. En dan heb je nog wat kleding en andere dagelijkse dingen nodig
en klaar is Kees. Klaar voor vertrek.
Waarom willen we een jaar een zwerversbestaan lijden? Wordt het lijden?
Een jaar geen vaste plek. Een jaar geen familie, vrienden en boerenkool
met worst. Elke dag nog niet weten waar je de volgende verblijft. Is dat
leuk? Wij denken van wel. Gaan we op zoek naar andere culturen? Of gaan
we op zoek naar onszelf? Of allebei? Hoe zullen we in een jaar
veranderen? Hoe zullen de achterblijvers veranderen? We zullen het wel
zien. Saai wordt het in ieder geval niet.
We zullen jullie op de hoogte houden via deze website, maar natuurlijk
ook middels e-mail. We blijven nieuwsgierig naar jullie belevenissen in
Nederland. De techniek staat voor niets en het internet is een
fantastisch medium om snel en effectief te communiceren.(had een zin van
Ellen kunnen zijn). Wat ik eigenlijk bedoel is dat jullie ons wel op de
hoogte moeten houden van alle gebeurtenissen. Wat te persoonlijk is kan
je ons mailen en de andere nieuwtjes kunnen op de website.
30 april 2002
Klik op de 'back/vorige'-toets van uw browser om terug te gaan naar de vorige pagina